| nr rej. A/4595/1212/WŁ z 31.10.1986 | |
Dwór w Wojborzu | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Miejscowość | |
| Adres |
Wojbórz 210b |
| Typ budynku |
dwór |
| Styl architektoniczny | |
| Ukończenie budowy |
II poł. XVI w. |
| Ważniejsze przebudowy |
1688 r., XIX w. |
Położenie na mapie gminy wiejskiej Kłodzko | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego | |
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego | |
| 50°30′31,28″N 16°38′43,25″E/50,508689 16,645347 | |
Dwór w Wojborzu – zabytkowy dwór został wzniesiony w drugiej połowie XVI wieku; przebudowany w 1668 roku i w XIX wieku. Po 1945 roku był siedzibą państwowego gospodarstwa rolnego, obecnie nie jest użytkowany.
Położenie
Dwór leży w Wojbórzu – wsi w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Kłodzko. Zabytek położony jest w centrum wsi, około 300 m na południe od kościoła.
Historia
Pierwszy dwór w Wojborzu istniał już w połowie XV wieku. Obecna rezydencja została wzniesiona przez rodzinę von Tschischwitz w latach siedemdziesiątych lub osiemdziesiątych XVI wieku. W 1668 roku (data na portalu) barokową przebudowę dworu zakończył Jan Wawrzyniec von Degnerheimb. Po przejęciu majątku w Wojborzu przez rodzinę von Götzen dwór przeważnie pełnił funkcję siedziby zarządcy folwarku. Po 1945 roku we dworze i folwarku ulokowano państwowe gospodarstwo rolne.
Decyzją wojewódzkiego konserwatora zabytków z dnia 31 października 1986 roku dwór został wpisany do rejestru zabytków. Obecnie (w 2017 roku) budynek nie jest użytkowany.
Architektura
Dwór jest barokową budowlą wzniesioną z kamienia i cegły, założoną na planie prostokąta, z wydatnym, oskarpowanym ryzalitem od północy. Budynek jest podpiwniczony, dwukondygnacyjny, z użytkowym poddaszem i nakryty wysokim łamanym dachem dwuspadowym. Fasada (elewacja południowa) jest ośmioosiowa z asymetrycznie umieszczonym głównym wejściem, ozdobionym portalem o cechach późnorenesansowych. Nad wejściem prostokątna płycina, ozdobiona po bokach spływami wolutowymi, z kartuszem zawierającym herb Lorenza Degnera von Degenheima, radcy dworskiego, flankowanym (otoczonym) przez panoplia. Portal zwieńczony trójkątnym frontonem z trzema kulami na postumentach, położonymi na szczycie i po bokach. Fronton zawiera mniejszy herb, z trzema różami.
Elewacja tylna jest siedmioosiowa, ze wspomnianym wyżej dwuosiowym ryzalitem i dodatkowym wejściem do budynku, elewacje boczne są trzyosiowe. Obecnie elewacje są w znacznym stopniu uproszczone. Zachowały boniowane naroża i wykonane w tynku uszakowe obramowania otworów okiennych.
Budynek jest częścią zespołu dworskiego, składającego się z okazałych budynków mieszkalnych i gospodarczych, usytuowanych wokół dwóch prostokątnych dziedzińców. Zabudowania te pochodzą w większości z XIX wieku.
Galeria
- Fasada z asymetrycznie umieszczonym głównym wejściem
- Portal o cechach późnorenesansowych
- Herb radcy dworu Lorenza Degnera von Degenheim na płycinie z inicjałami I. L. D. V. D i datą ANNO 1668
Przypisy
- 1 2 3 Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 68. [dostęp 2017-07-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-29)].
- 1 2 3 4 Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 12: Góry Bardzkie. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 1993, s. 241. ISBN 83-85773-04-5.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Damian Dąbrowski: Wojbórz. [w:] www.palaceslaska.pl [on-line]. [dostęp 2017-07-19].
- ↑ Dwór Wojbórz
Bibliografia
- Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 12: Góry Bardzkie. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 1993, ISBN 83-85773-04-5.