Bzionek (przyp. nazwa wywodzi się od bzu czarnego) – leśny demon ze Śląska.

Duszek opiekuńczy, przybierający postać małego ludzika. Bronił obejścia przed złymi czarami i żył pod krzakiem czarnego bzu.

Z tego powodu ludzie darzyli tę rosnącą roślinę w pobliżu domostw nabożną czcią. Nie wolno było ścinać bzu, wykopywać ani palić w piecu. Wylewano pod nim wodę po obmyciu zmarłego, aby odpędzić nieszczęście. Niekiedy pod krzak bzu zanoszono szczególnie mocno gorączkujące dziecko, w nadziei, że bzionek zabierze z niego chorobę.

Przypisy

  1. Barbara i Adam Podgórscy: Wielka Księga Demonów Polskich. Leksykon i antologia demonologii ludowej. Katowice: Wydawnictwo KOS, 2005, s. 70. ISBN 83-89375-40-0.
  2. 1 2 3 4 5 Paweł Zych, Witold Vargas: Bestiariusz słowiański. Rzecz o skrzatach, wodnikach i rusałkach. Olszanica: Wydawnictwo Bosz, 2014, s. 42–43. ISBN 978-83-7576-221-1.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.