Obiata – termin oznaczający ofiarę składaną bogom lub siłom nadnaturalnym.

Hinduizm

W rytuałach wedyjskich, opisywanych w Rygwedzie, stosowano obiatę jako wlewaną lub wrzucaną do ognia. Ogień pojmowano jako widzialny przejaw ust boskich istot, do których rytuał kierowano.

Słowianie zachodni

Słowianie zachodni składali ją także, by uczcić zmarłych. Analogicznym pojęciem, występującym wśród Słowian wschodnich i południowych była żertwa. Wśród Słowian połabskich funkcjonowało z kolei określenie „trzeba”, który podobnie jak słowo „obiata” oznaczał „coś należnego, obiecanego, ślubowanego”.

Po chrystianizacji obiata przetrwała w zachodniosłowiańskim folklorze jako tzw. „boży obiad”, w trakcie którego bogaci obywatele chcąc wyjednać sobie łaskę Bożą urządzali wystawne uczty dla biedaków.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Joanna Jurewicz: Wędrówka za przestrzenią. Wybrane hymny Rygwedy. Wyd. 1. Warszawa: Dom Wydawniczy Elipsa, 2013, s. 10,18. ISBN 978-83-7151-001-4.
  2. 1 2 Andrzej Szyjewski: Religia Słowian. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2004, s. 142. ISBN 83-7318-205-5.
  3. ↑ Aleksander Gieysztor: Mitologia Słowian. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, 2006, s. 213. ISBN 83-235-0234-X.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.