Buton
Kontynent

Azja

Państwo

 Indonezja

Akwen

Morze Banda

Powierzchnia

4408 km²

Populacja (2010)
 liczba ludności


448 tys.

Położenie na mapie Indonezji
4,74510°S 122,93480°E/-4,745100 122,934800

Buton, także Butung – wyspa w Indonezji na morzu Banda u południowo-wschodniego wybrzeża Celebes; powierzchnia 4408 km², ok. 448 tys. mieszkańców (2010).

Na zachód od Buton leży wyspa Muna, na południowy wschód wyspy Tukangbesi, na północ wyspa Wowoni.

Powierzchnia górzysta, najwyższy szczyt Wani (1190 m n.p.m.). Uprawa ryżu, kukurydzy, trzciny cukrowej, kawowca, tytoniu szlachetnego; rybołówstwo; eksploatacja lasów (gł. drewno tekowe); wydobycie asfaltu.

Pod koniec XVI w. wyspa przeszła pod kontrolę Sułtanatu Ternate. Od zakończenia II wojny światowej należy do Indonezji. Historycznie był to znaczący ośrodek handlowy. Sama nazwa Buton pochodzi od słowa butu, które w języku ternate oznacza „targowisko”. W regionie przeważa islam. Na wyspie są używane języki: wolio, cia-cia, muna, pancana, lasalimu i busoa. Południowa część wyspy jest najbardziej różnorodnym językowo zakątkiem prowincji.

Administracyjnie należy do prowincji Celebes Południowo-Wschodni; stanowi część dystryktu Buton. Główne miasto to Bau-Bau (159 tys. mieszkańców, 2020).

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Butung. [w:] Encyclopaedia Beliana [on-line]. [dostęp 2023-03-18]. (słow.).
  2. 1 2 Leontine E. Visser: Foreign Textiles in Sahu Culture. W: Mattiebelle Gittinger (red.): To Speak with Cloth: Studies in Indonesian Textiles. Los Angeles: Museum of Cultural History, University of California, 1989, s. 80–90. ISBN 978-0-930741-17-4. OCLC 20970370. [dostęp 2022-12-31]. Cytat: [...] of Buton, the island southeast of Sulawesi which was conquered and became part of the Ternate sultanate in 1580. Because of its strategic geographical position, Buton served as a major stopping place for military and merchant vessels, whence it got the name of "market" after the Ternate word butu for marketplace (s. 84). (ang.).
  3. David E. Mead: Proto-Bungku-Tolaki: reconstruction of its phonology and aspects of its morphosyntax. Ann Arbor: UMI Dissertation Services, 1998, s. 8. OCLC 222911641. [dostęp 2022-12-22]. (ang.).
  4. Religion and expressive culture - Butonese. everyculture.com. [dostęp 2022-11-05]. (ang.).
  5. René van den Berg: Preliminary notes on the Cia-Cia language (South Buton). W: D. Teljeur, Harry A. Poeze, J.W. Schoorl (red.): Excursies in Celebes. Leiden: KITLV Uitgeverij, 1991, s. 305–324, seria: Verhandelingen van het Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde 147. DOI: 10.1163/9789004454224_019. ISBN 978-90-04-45422-4. ISBN 978-90-67-18032-0. OCLC 24794430. [dostęp 2023-05-23]. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.