Biegoszcza
Бегоща
Państwo

 Rosja

Obwód

 kurski

Populacja (2010)
 liczba ludności


218

Nr kierunkowy

+7 47152

Kod pocztowy

307366

Położenie na mapie obwodu kurskiego
Położenie na mapie Rosji
51°41′06″N 34°21′10″E/51,685000 34,352778

Biegoszcza (ros. Бегоща) – wieś (ros. село, trb. sieło) w zachodniej Rosji, w sielsowiecie niechajewskim rejonu rylskiego w obwodzie kurskim.

Geografia

Miejscowość położona jest u źródeł rzeki Biegoszka (dopływ Klewienia), 6,5 km od centrum administracyjnego sielsowietu niechajewskiego (Niechajewka), 26,5 km od centrum administracyjnego rejonu (Rylsk), 127 km od Kurska.

W granicach miejscowości znajdują się ulice: Chobotowka, Chutorskaja, Czerkaszczina, Dubowica, Dubowka, Nachałowka, Zielonaja.

Historia

Rdzenni mieszkańcy obszaru, na którym znajduje się wieś są potomkami wiatyczów i siewierzan.

Wieś założył ukraiński hetman Iwan Mazepa w roku 1703. Ziemię pod jej budowę otrzymał od cara Piotra. Po tym jak hetman opowiedział się po stronie króla szwedzkiego Karola XII car ziemie zdrajcy przekazał swojemu współpracownikowi księciu Mienszykowowi. Ten po śmierci cara popadł w niełaskę i został zesłany wraz z rodziną na Syberię, a Biegoszcza skonfiskowana. Właścicielką stała się pierwsza żona Piotra I caryca Jewdokia. Rok po jej śmierci caryca Anna Romanowa przekazała go wiceadmirałowi floty Nikołajowi Gołowinowi. Ten z kolei przekazał ziemię swojej córce Natalii, żonie pruskiego księcia (Peter August Friedrich von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Beck). Córka książęcej pary Jekatierina wniosła Biegoszczę w posagu wychodząc za mąż za księcia Iwana Siergiejewicza Bariatyńskiego. Wkrótce wszystkie dawne majątki hetmana Mazepy przeszły w ręce rodu książąt Bariatyńskich.

Demografia

W 2010 r. miejscowość zamieszkiwało 218 osób.

Urodzeni we wsi

Przypisy

  1. 1 2 Тома официальной публикации итогов Всероссийской переписи населения 2010 года. Том 1. Численность и размещение населения. rosstat.gov.ru. [dostęp 2020-12-22]. (ros.)
  2. Рыльский район. соцпортал46.рф. [dostęp 2020-12-22]. (ros.)
  3. Поиск объектов почтовой связи. vinfo.russianpost.ru. [dostęp 2020-12-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-10-15)]. (ros.)
  4. Село Бегоща. mapdata.ru. [dostęp 2020-12-22]. (ros.)
  5. Памятная книга Курской губернии. books.google.com.ua. [dostęp 2020-12-22]. (ros.)
  6. Микола Мазепа. Маєтки гетьмана Мазепи у Російській Федерації. Тезиси доповіді на міжнародній науково—практичній конференції з нагоди 295 — ї річниці з дня смерті гетьмана І. Мазепи. Baturyn, 2004 (ukr.)
  7. Федоров С. И. Марьино князей Барятинских. История усадьбы и её владельцев. — Курск: « Крона», 1994 г. (ros.)
  8. Крюков Василий Иванович. www.warheroes.ru. [dostęp 2020-12-22]. (ros.)
  9. Российская Академия Хаук: Дунайцев Анатолий Федорович. www.ras.ru. [dostęp 2020-12-22]. (ros.)
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.