Anthony Watson
Pełne imię i nazwisko

Anthony Kenneth China Watson

Data i miejsce urodzenia

26 lutego 1994
Ashford

Wzrost

185 cm

Masa ciała

93 kg

Rugby union
Pozycja

obrońca, skrzydłowy

Kariera juniorska
Lata Zespół
Effingham & Leatherhead
St. George’s College
2008–2012 London Irish
Kariera seniorska
Lata Zespół Wyst. (Pkt.)
2011–2013 London Irish 8 (0)
2013– Bath Rugby 69 (90)
Reprezentacja narodowa
rugby union
Lata Reprezentacja Wyst. (Pkt.)
2010  Anglia U-16
2010–2012  Anglia U-18
2012–2013  Anglia U-20
2014 England Saxons
2014–  Anglia 43 (90)
2017 British and Irish Lions 3 (0)
rugby 7
Lata Reprezentacja Turn. (Pkt.)
2011  Anglia U-18
  1. ↑ Mecze i punkty w lidze akt. w dniu 22 września 2019 r.
  2. ↑ Mecze i punkty w reprez. akt. w dniu 7 marca 2020 r.

Anthony Watson (ur. 26 lutego 1994 r. w Ashfordzie) – angielski rugbysta nigeryjskiego pochodzenia występujący na pozycji obrońcy lub skrzydłowego; reprezentant kraju, dwukrotny uczestnik i srebrny medalista pucharu świata.

Młodość

Watson urodził się w Ashfordzie na przedmieściach Londynu, jednak pierwsze dwa lata życia spędził w Nigerii, ojczyźnie matki. Po raz pierwszy z rugby zetknął się w wieku pięciu lat, kiedy trafił do szkółki zespołu Effingham & Leatherhead RFC.

Następnie uczęszczał do St. George’s Junior School w Weybridge, którą to szkołę reprezentował w rugby, hokeju na trawie i krykiecie. W kategorii do lat 8 wraz ze szkolną drużyną rugby wywalczył mistrzostwo kraju. Te same dyscypliny sportu uprawiał także w szkole średniej, St. George’s College. W wieku 14 lat dołączył do akademii London Irish, gdzie dzielił pokój z Jonathanem Josephem, późniejszym kolegą z klubu i reprezentacji. W 2011 roku wraz ze szkolną drużyną dotarł do rozgrywanego na Twickenham Stadium finału młodzieżowego turnieju rugby Daily Mail Vase. Watson był wicekapitanem zespołu, a w trakcie turnieju pełnił funkcję kapitana. College, gdzie studiował chemię, ekonomię i wychowanie fizyczne, ukończył w roku 2012.

W młodości spędził rok w piłkarskiej akademii Wimbledonu, a w wieku 13 lat trafił na testy do Chelsea, jednak – jak sam przyznał – jego jedynym piłkarskim walorem była szybkość.

Kariera klubowa

W październiku 2010 roku Watson, członek akademii London Irish zadebiutował w rozgrywkach A League, ligi rezerw, w meczu z Bath Rugby. Niespełna rok później, 24 września 2011 r. po raz pierwszy wystąpił w Premiership przeciw Newcastle Falcons. Miał wówczas zaledwie 17 lat i został tym samym najmłodszym zawodnikiem, który w barwach „the Exiles” zagrał w ekstraklasie. Był to jeden z zaledwie dwóch występów Watsona wśród seniorów w sezonie 2011/2012. Nieco częściej pojawiał się w składzie londyńskiego klubu w trakcie kolejnego roku. W październiku 2012 roku zadebiutował w rozgrywkach europejskich, w European Challenge Cup, kiedy wszedł z ławki rezerwowych w spotkaniu z Union Bordeaux Bègles, a tydzień później w pojedynku z Stade Montois zdobył swoje pierwsze przyłożenie w seniorskiej karierze. W barwach London Irish wystąpił łącznie w 18 spotkaniach.

Przed sezonem 2013/2014 Watson przeniósł się do drużyny Bath Rugby. W zespole z zachodniej Anglii szybko wywalczył sobie miejsce w składzie, w pierwszym roku zaliczając we wszystkich rozgrywkach 29 występów i pięć przyłożeń. Już w pierwszym sezonie w ekipie z Bath zagrał w finale European Challenge Cup, w którym jednak lepsi okazali się rywale z Northampton Saints. Watson zdobył nawet przyłożenie dla swojej drużyny, jednak później doznał kontuzji uda, która wykluczyła go z dalszego udziału w zawodach. W sezonie 2014/2015 Bath dotarło do finału angielskiej ekstraklasy. Watson wystąpił w tym meczu w podstawowym składzie, jednak po zbyt wysokiej szarży Owena Farrella z drugiej minuty pojedynku musiał przedwcześnie opuścić plac gry. Ostatecznie spotkanie zakończyło się dwunastopunktowym zwycięstwem Saracens.

Kariera reprezentacyjna

Watson był stypendystą programu rozwoju młodzieży prowadzonego przez RFU. Po raz pierwszy wystąpił w drużynie narodowej w zespole do lat 16. Po awansie do reprezentacji U-18, swoje pierwsze przyłożenie zdobył w grudniu 2010 roku w rozegranym na Donnybrook Stadium meczu z rówieśnikami z Irlandii.

W kwietniu 2011 roku brał udział w mistrzostwach Europy U-18. W końcówce półfinału z Walią popisał się decydującym przyłożeniem, które zapewniło Anglikom awans. W ścisłym finale lepsi okazali się być jednak reprezentanci Irlandii. Pięć miesięcy później był jednym z członków drużyny do lat 18, która sięgnęła po złoto w rugby 7 podczas Igrzysk Wspólnoty Narodów Młodzieży odbywających się na Wyspie Man.

W lutym kolejnego roku (wciąż mając zaledwie 17 lat) w ciągu trzech tygodni od przyłożenia, jakie zdobył w meczu reprezentacji U-18 z Francją, zadebiutował w młodzieżowej odmianie Pucharu Sześciu Narodów. W swoim pierwszym spotkaniu w zespole do lat 20, ze Szkocją, po wejściu na boisko z ławki rezerwowych zdobył także swoje pierwsze przyłożenie na tym szczeblu wiekowym. Dołożył do niego kolejne dwa w pojedynku z Walią na stadionie Twickenham Stoop. Rok później angielska młodzież sięgnęła po zwycięstwo w tym turnieju, a Watson w meczach Pucharu zdobył cztery przyłożenia. W czerwcu 2013 roku po zwycięstwie nad Walią został wraz z kolegami z drużyny mistrzem świata juniorów. Obrońca wymiernie przyczynił się do końcowego sukcesu, zdobywając punkty przez przyłożenie w półfinałowym meczu z Nową Zelandią.

Po owocnych występach na poziomie młodzieżowym, jesienią Watson wziął udział w zgrupowaniu reprezentacji seniorów przed meczem z Argentyną. Otrzymał także powołanie na rozgrywany w lutym i marcu Puchar Sześciu Narodów, jednak w celu zdobycia doświadczenia został skierowany do drugiej reprezentacji, England Saxons. W swoim debiutanckim meczu z zespołem z Irlandii rozgrywanym na Kingsholm Stadium w Gloucester zdobył nawet przyłożenie. W czerwcu uczestniczył w obozie przygotowawczym w Nowej Zelandii, w trakcie którego zadebiutował w pierwszej reprezentacji w sparingu z miejscowymi Crusaders. Pełnowymiarowy debiut Watsona przypadł na listopadowy mecz z nowozelandzkimi „All Blacks”.

Dzięki swojej ponadprzeciętnej szybkości oraz umiejętnościom gry w powietrzu zanotował imponujący początek kariery reprezentacyjnej. Watson rozpoczynał na placu gry wszystkich pięć spotkań Pucharu Sześciu Narodów 2015, w których zdobył dwa przyłożenia. Następnie otrzymał powołanie na rozgrywany w Anglii Puchar Świata w Rugby 2015. W jego trakcie wystąpił w podstawowym ustawieniu na pozycji skrzydłowego we wszystkich czterech meczach swojej drużyny. Zdobył w nich trzy przyłożenia – jedno z Australią i dwa z Urugwajem.

Na początku 2016 roku, podczas Pucharu Sześciu Narodów był podstawowym zawodnikiem swojej reprezentacji, zaś Anglicy po raz pierwszy od 13 lat sięgnęli po Wielki Szlem.

W 2019 roku brał udział w Pucharze Świata, podczas którego reprezentacja Anglii dotarła do finału. W nim jednak 12:32 uległa Południowej Afryce.

W maju 2021 roku ogłoszono, że zawodnik znalazł się w składzie British and Irish Lions na serię spotkań w Południowej Afryce.

Wyróżnienia

  • nominacja do tytułu Młodej Sportowej Osobowości Roku 2011 według BBC (2011 BBC Young Sports Personality of the Year)
  • nominacja do tytułu Odkrycia Sezonu 2013/2014 (Discovery of the Season)
  • nominacja do nagrody Młodego Gracza Roku 2014 według Rugby Players’ Association (RPA Young Player of the Year)
  • nominacja do nagrody Młodego Gracza Roku 2015 według Rugby Players’ Association

Życie osobiste

Ojciec Anthony’ego, Duncan związany jest z branżą petrochemiczną. Podczas jednej z podróży służbowych poznał pochodzącą z nigeryjskiego Lagos Viv, swoją przyszłą żonę.

Nie tylko Anthony, ale także jego dwaj bracia związani są z rugby: trzy lata starszy Marcus, zawodnik m.in. Saracens czy Newcastle Falcons był reprezentantem Anglii w rugby 7 oraz młodzieżowym reprezentantem w odmianie piętnastoosobowej. Z kolei trzy lata młodszy Callum ma za sobą występy w London Irish. Także ojciec całej trójki, Duncan w przeszłości grał w rugby, jako rwacz w drużynie Saracens, jednak jego karierę szybko zakończyła kontuzja kolana.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Anthony Watson. England. ESPN Scrum. [dostęp 2016-01-03]. (ang.).
  2. 1 2 Anthony Watson. Bath Rugby. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-02)]. (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 6 Nik Simon: Anthony Watson reveals how sibling rivalry, a mind coach, best mate Jonathan Joseph and supportive parents all helped him become England's Rugby World Cup wing wizard. [w:] Daily Mail [on-line]. 2015-09-18. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-14)]. (ang.).
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 Anthony Watson. Rugby Football Union. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-05)]. (ang.).
  5. 1 2 3 4 5 Anthony Watson makes England rugby debut. St George’s Reunite, 2014-11. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-14)]. (ang.).
  6. 1 2 Michael Aylwin: Anthony Watson hopes potential will pay out for England and Bath. [w:] The Guardian [on-line]. 2014-02-27. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-29)]. (ang.).
  7. ↑ Anthony Watson: England Rugby World Cup 2015 player. [w:] The Daily Telegraph [on-line]. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-14)]. (ang.).
  8. 1 2 3 Paul Rees: Anthony Watson will use pace to combat opponents at Rugby World Cup. [w:] The Guardian [on-line]. 2015-09-12. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-14)]. (ang.).
  9. 1 2 Alan Manicom: Watson to make his first start for London Irish. [w:] Get Reading [on-line]. 2011-10-21. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-29)]. (ang.).
  10. 1 2 3 Anthony Watson. Player statistics – club stats. It’s Rugby. [dostęp 2016-01-03]. (ang.).
  11. ↑ Player Archive: Anthony Watson. European Professional Club Rugby. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (ang.).
  12. ↑ Clive Youlton: England call-ups just elementary for Watsons. [w:] Get Surrey [on-line]. 2014-05-09. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-10)]. (ang.).
  13. ↑ Tom Bradshaw: Bath Rugby sign david Sisi and Anthony Watson from London Irish. [w:] Bath Chronicle [on-line]. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-02)]. (ang.).
  14. 1 2 Harry Abbott: Bath Rugby full-back Anthony Watson added to England squad for Argentina contest. [w:] Bath Chronicle [on-line]. 2013-11-04. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-02)]. (ang.).
  15. ↑ Chris Foy: Bath 16-30 Northampton: Phil Dowson and Ben Foden tries back-up Stephen Myler's supreme boot as Saints claim Cup glory. [w:] Daily Mail [on-line]. 2014-05-23. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-24)]. (ang.).
  16. ↑ Paul Rees: Saracens and Owen Farrell hit Bath early to win Premiership final. [w:] The Guardian [on-line]. 2015-05-30. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-21)]. (ang.).
  17. 1 2 Anthony Watson's rapid rise. Rugby Football Union, 2015-02-13. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-04)]. (ang.).
  18. ↑ U20 RWC :final game Wales vs England. Rugby Europe, 2013-06-19. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-23)]. (ang.).
  19. ↑ Competitor details – Anthony Watson. Igrzyska Wspólnoty Narodów Młodzieży 2011. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-12-14)]. (ang.).
  20. 1 2 2011 YSPOTY contenders: Anthony Watson Q&A. BBC News, 2011-11-25. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-31)]. (ang.).
  21. ↑ Watson called into England squad. Bath Rugby, 2013-11-03. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-13)]. (ang.).
  22. ↑ Watson to make Saxons debut. Bath Rugby, 2014-01-23. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-03)]. (ang.).
  23. 1 2 Tom Hamilton: Watson adds to England's Six Nations X-factor. ESPN Scrum, 2015-02-13. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-29)]. (ang.).
  24. 1 2 Statsguru. Tournament list. ESPN Scrum. [dostęp 2016-01-03]. (ang.).
  25. ↑ Lancaster names 31-man Rugby World Cup squad. Rugby Football Union, 2015-08-27. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-08-28)]. (ang.).
  26. ↑ Burgess and Slade get the nod for England. Puchar Świata w Rugby 2015, 2015-08-27. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-08-28)]. (ang.).
  27. ↑ Tom Fordyce: Six Nations 2016: England win Grand Slam with France victory. BBC Sport, 2016-03-19. [dostęp 2016-05-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-03)]. (ang.).
  28. ↑ England men announce squad for Rugby World Cup. Rugby Football Union. [dostęp 2019-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-11)]. (ang.).
  29. ↑ Robert Kitson, Rugby World Cup: South Africa surge to glory as England fall short, „The Guardian”, 2 listopada 2019 [zarchiwizowane z adresu 2020-03-07] (ang.).
  30. ↑ British and Irish Lions 2021: Sam Simmonds in 37-man squad but Billy Vunipola misses out [online], BBC Sport, 6 maja 2021 [dostęp 2021-05-07] [zarchiwizowane z adresu 2021-05-06] (ang.).
  31. ↑ Ford and Watson up for Discovery of the Season. Bath Rugby, 2014-04-29. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-13)]. (ang.).
  32. ↑ LV= Young Player of the Year Award 2014 Nominees. Rugby Players’ Association, 2014-05-19. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-03)]. (ang.).
  33. ↑ LV= Young Player of the Year Nominees 2015. Rugby Players’ Association, 2015-05-05. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-03)]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.