Aleksandyr Kisjow
Александър Кисьов

Aleksandyr Kisjow (ok. 1931)
generał kawalerii
Data i miejsce urodzenia

10 czerwca 1879
Elena

Data i miejsce śmierci

26 grudnia 1964
Sofia

Przebieg służby
Lata służby

1898–1934

Siły zbrojne

Armia Carstwa Bułgarii

Główne wojny i bitwy

I wojna bałkańska,
II wojna bałkańska,
I wojna światowa

Odznaczenia
Aleksandyr Kisjow
Александър Кисьов
Pełne imię i nazwisko

Aleksandyr Nikołow Kisjow

Data i miejsce urodzenia

10 czerwca 1879
Elena

Data śmierci

26 grudnia 1964

Minister wojny
Okres

od 31 stycznia 1931
do 9 maja 1934

Poprzednik

Nikoła Bakyrdżiew

Następca

Anastas Watew

Aleksandyr Nikołow Kisjow (bułg. Александър Николов Кисьов, ur. 10 czerwca 1879 w Elenie, zm. 26 grudnia 1964 w Sofii) – bułgarski wojskowy, dyplomata i historyk, generał kawalerii, minister wojny Carstwa Bułgarii (1931–1934).

Życiorys

Był synem Nikoły Kisjowa. W 1899 ukończył szkołę wojskową w Sofii i uzyskał awans na stopień podporucznika, a w 1903 na stopień porucznika. Służył początkowo w lejbgwardyjskim pułku konnym. Po awansie na stopień porucznika został wysłany do Francji, gdzie w 1906 ukończył akademię wojskową. W latach 1906–1907 był doradcą wojskowym księcia Borysa. W latach 1909–1910 służył w 1. i 4. pułku artylerii konnej. W latach 1910-1911 pełnił funkcję attache wojskowego w Belgradzie, a następnie w latach 1912–1913 w Bukareszcie. Brał udział w wojnach bałkańskich jako szef wydziału operacyjnego 4 i 5 armii. W 1913 uczestniczył w demarkacji granicy bułgarsko-serbskiej. W 1914 ponownie wrócił do lejbgwardyjskiego pułku konnego, a po awansie na podpułkownika w 1915 trafił na front i objął stanowisko szefa sztabu 1 dywizji konnej gen. Iwana Kolewa. Pod koniec wojny dowodził brygadą piechoty. Po zakończeniu wojny objął stanowisko komendanta szkoły kawalerii, a następnie kierował wydziałem operacyjnym w sztabie armii. W latach 1919–1930 był komendantem żandarmerii wojskowej. W 1925 uzyskał awans na pierwszy stopień generalski. 31 stycznia 1931 objął stanowisko ministra wojny w gabinecie Andreja Lapczewa. W 1934 został zdymisjonowany w związku z wykrytymi nadużyciami w armii. Po awansie na stopień generała kawalerii odszedł ze służby.

Był autorem książki poświęconej działaniom 1 dywizji konnej w Dobrudży w 1916, wydanej w 1928.

Zmarł w 1964 w Sofii.

Awanse

  • podporucznik (Подпоручик) (1899)
  • porucznik (Поручик) (1903)
  • kapitan (капитан) (1906)
  • major (Майор) (1912)
  • podpułkownik (Подполковник) (1915)
  • pułkownik (Полковник) (1917)
  • generał major (Генерал-майор) (1925)
  • generał porucznik (Генерал-лейтенант) (1930)
  • generał kawalerii (Генерал от кавалерията) (1934)

Odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Taszo Taszew: Министрите на България 1879-1999. Sofia: АИ „Проф. Марин Дринов”/Изд. на МО, 1999, s. 224–225.

Bibliografia

  • Taszo Taszew: Министрите на България 1879-1999. Sofia: АИ „Проф. Марин Дринов”/Изд. на МО, 1999, s. 224–225.
  • Rumen Rumenin: Офицерският корпус в България 1878-1944 г. vol.3. Sofia: Свети Георги Победоносец, 1996, s. 100.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.