33 Dywizjon Pancerny
Historia
Państwo

 Polska

Sformowanie

1939

Tradycje
Rodowód

Sformowany przez 7 Batalion Pancerny

Dowódcy
Pierwszy

kpt. Władysław Łubieński

Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych

Wojska lądowe

Rodzaj wojsk

Broń pancerna

Podległość

Wileńska Brygada Kawalerii

33 Dywizjon Pancerny – pancerny pododdział rozpoznawczy Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej.

Dywizjon nie występował w pokojowej organizacji wojska. Został sformowany w alarmie w dniach 24–25 sierpnia 1939 roku dla Wileńskiej Brygady Kawalerii w grupie jednostek oznaczonych kolorem czerwonym. Jednostką mobilizującą był 7 batalion pancerny (wydzielony szwadron pancerny z Wilna).

Struktura organizacyjna

  • dowództwo (poczet dowódcy)
  • szwadron samochodów pancernych (8 wozów bojowych wzór 34-II)
  • szwadron czołgów rozpoznawczych – (13 czołgów TKS)
  • szwadron? (pluton?) techniczno - gospodarczy

Obsada personalna

Obada personalna we wrześniu 1939

  • dowódca – kpt. Władysław Łubieński
  • adiutant – por. Wacław Stradomski
  • dowódca szwadronu czołgów – por. Wiktor Szyksznel
    • dowódca 1 plutonu – chor. Walenty Śliwiński
    • dowódca 2 plutonu – por. Sławomir Iwiński
  • dowódca szwadronu samochodów pancernych – por. Karol Smolak
  • dowódca 1 plutonu – por. Witold Soiński
  • dowódca plutonu techniczno - gospodarczego – por. Gracjan Fróg

Uwagi

  1. ↑ 1 – czołg dowódcy kompanii; 2 – czołg dowódcy 1 plutonu; 3 – czołg dowódcy 2 plutonu; 4 – czołg dowódcy 3 plutonu; 5 – czołgi z 1 plutonu; 6 – czołgi z 2 plutonu; 7 – czołgi z 3 plutonu
  2. ↑ 1 – wóz dowódcy szwadronu; 2 – wóz dowódcy 1 plutonu; 3 – wóz dowódcy 2 plutonu; 4 – wóz z 1 plutonu; 5 – wóz z 2 plutonu.
  3. ↑ Według Szubańskiego por. Sławomir Iwiński był dowódcą 1 plutonu, a chor. Walenty Śliwiński dowódcą 2 plutonu → Szubański 2011 ↓, s. 297

Przypisy

  1. 1 2 Żebrowski 1971 ↓, s. 332.
  2. ↑ Gaj 2014 ↓, s. 173.
  3. ↑ Żebrowski 1971 ↓, s. 328.
  4. ↑ Szubański 2011 ↓, s. 297.
  5. ↑ AUTOBIOGRAFIA nr 2 (3) 2014, s. 101–113, „AUTOBIOGRAFIA”, 2 (2), 2014, s. 101-113, DOI: 10.18276/au, ISSN 2353-8694 [dostęp 2020-10-25].

Bibliografia

  • Krzysztof M. Gaj: Polska broń pancerna w 1939 roku - organizacja wojenna i pokojowa jednostek. Oświęcim: NapoleonV, 2014. ISBN 978-83-7889-122-2.
  • Adam Jońca, Rajmund Szubański, Jan Tarczyński: Wrzesień 1939. Pojazdy Wojska Polskiego. Barwa i broń. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1990. ISBN 83-206-0847-3.
  • Rajmund Szubański: Polska broń pancerna 1939. Warszawa: Bellona, 2011. ISBN 978-83-11-12106-5.
  • Jan Tarczyński, Krzysztof Barbarski, Adam Jońca: Pojazdy w Wojsku Polskim = Polish Army vehicles: 1918-1939. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Ajaks"; Londyn: Komisja Historyczna b. Sztabu Głównego PSZ, 1995. ISBN 83-85621-57-1.
  • Marian Żebrowski: Zarys historii polskiej broni pancernej 1918 - 1947. Londyn: Zarząd Zrzeszenia Kół Oddziałowych Broni Pancernych, 1971.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.