Kresowiec (1919) wraz z schematem | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Typ pojazdu | |
| Trakcja |
kołowa |
| Załoga |
ok. 4-5 |
| Historia | |
| Produkcja | |
| Egzemplarze |
1 |
| Dane techniczne | |
| Silnik |
silnik gaźnikowy, 4-cylindrowy o mocy 32 KM, chłodzony wodą |
| Pancerz |
nitowany z płyt żelaznych o grubości 10 mm |
| Długość |
ok. 7 m |
| Szerokość |
ok. 2,86 m |
| Wysokość |
ok. 3,16 m |
| Masa |
ok. 7-8 t |
| Moc jedn. |
ok. 4 KM/t |
| Osiągi | |
| Prędkość |
5 km/h (maksymalna) |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 3 karabiny maszynowe Maxim kal. 7,62 mm, bądź Schwarzlose M.7 | |
| Użytkownicy | |
| Polska | |
Kresowiec – polski improwizowany samochód pancerny z okresu wojny polsko-ukraińskiej.
Samochód pancerny Kresowiec powstał w roku 1919. Projektantem tego pojazdu byli inż. Wilhelm Aleksander Lützke-Birk (profesor Politechniki Lwowskiej) oraz jego współpracownik inż. Witold Aulich. Pojazd powstał na bazie trzykołowego pługa motorowego dokładnie nie znanej marki. Kadłub opancerzono we lwowskich Warsztatach Kolejowych za pomocą blachy żelaznej o grubości 10 mm. Uzbrojenie stanowiły trzy karabiny maszynowe, dwa umieszczono w bocznych sponsonach, a jeden z przodu. Silnik zamknięto w pancernej obudowie o charakterystycznym cylindrycznym kształcie. Z tyłu znajdowało się koło sterujące. Na dachu pojazdu zamontowana była wieżyczka obserwacyjna dowódcy.
Nie ma informacji na temat użycia pojazdu Kresowiec w boju, prawdopodobnie pod koniec maja 1919 wraz z drugim pojazdem (Tank Piłsudskiego) wszedł w skład oddziału znanego jako Związek Aut Pancernych.
Uwagi
- ↑ J.Magnuski pisze o wykorzystaniu czeskiego pługa motorowego „Praga", P.Skulski wskazuje na możliwe użycie niemieckiego pługa motorowego „Stock"; ponadto według danych z Sprawozdania C. K. Namiestnictwa..., s.181 wynika, że w latach 1916-1917 mieszkańcy Galicji otrzymali 103 sztuki pługów „Stock", przy jedynie 44 sztukach pługów „Praga". Sam kształt belki ogonowej jak i rozmiar kół pługa motorowego „Praga", a Kresowca podważają tezę J.Magnuskiego.
Przypisy
- ↑ Magnuski 1993 ↓, s. 30-31.
- 1 2 Skulski 2017 ↓, s. 6.
Bibliografia
- Janusz Magnuski: Samochody pancerne Wojska Polskiego 1918-1939. Wyd. I. Warszawa: WiS, 1993, s. 30-31. ISBN 83-86028-00-9. (pol.).
- Przemysław Skulski, Polskie samochody pancerne 1918-1921, [w:] Poligon 1/2017, wyd. I, Warszawa: Magnum-X, styczeń 2017, s. 6, ISSN 1895-3344 [dostęp 2017-02-14] (pol.).
- Sprawozdanie C.K. Namiestnictwa Centrali Krajowej dla Gospodarczej odbudowy Galicyi ː za czas od czerwca 1916 do lutego 1917, Kraków: nakł. C. K. Namiestnictwa Centrali Krajowej dla Gospodarczej Odbudowy Galicyi, 1917, s. 181 (pol.).
Linki zewnętrzne