Droga do MŚ

Alex Rins zaczął się ścigać mając 6 lat, występował wtedy w zawodach Supermotard, dosiadał motocykli o pojemności 50cm3, 65cm3, 70cm3 oraz 85cm3, zdobył m.in. mistrzostwo Katalonii MiniGP (pojemność 70cm3) i Europejskie Mistrzostwa 125cm3. W 2010 r. przeniósł się do najbardziej znanego cyklu mistrzostw Hiszpanii, CEV Buckler, gdzie ścigał się w klasie 125cm3 z zespołem Monlau Competicion na motocyklu Aprilia RS, sezon zakończył trzeci. Kolejny rok to już wygrana w tej samej klasie, ale z zespołem Catalunya Caixa Repsol, jednocześnie został wicemistrzem w Mistrzostwach Europy 125cm3.

Moto3

Rok 2012 był debiutem Rinsa w Motocyklowych Mistrzostwach Świata, dosiadał motocykla Hondy z ramą Sutera, który wystawiał zespół Estrella Galicia, w swoim debiutanckim sezonie zdobył tytuł debiutanta roku (Rookie of the Year Award) i ukończył sezon czwarty (jedno podium we Francji i jedno pole position w Hiszpanii na torze Jerez).

Kolejny sezon przyniósł spore zmiany, zespół Estrella Galicia postanowił zmienić motocykle na KTM, rezygnując z Hondy, która po 2012 zbierała słabsze recenzje od swojego Austriackiego konkurenta. Wybór okazał się trafny, a Alex do ostatniego wyścigu walczył o tytuł Moto3, ostatecznie przegrał tylko z Maverickiem Vinalesem, po drodze Rins wygrał 6 wyścigów, 5 razy stawał na drugim stopniu podium i 3 razy na trzecim, 8 razy zdobywał pole position i łącznie uzbierał 311 punktów.

Rins, któremu nie udało się zwyciężyć w 2013 roku, pozostał w klasie Moto3 z zespołem Estrella Galicia, także i tym razem ekipa zdecydowała, że zmieni maszyny, tym razem wracając do Hondy, Japończycy obiecywali większe wsparcie i ulepszenie obecnych motocykli (NSF250R) m.in. przez zwiększenie średnicy cylindra z 78mm do 81mm. Sezon 2014 pozwolił mu na równi konkurować z Millerem i Marquezem o miano mistrza Moto3, lecz gorsze pozycje spowodowały, że musiał zadowolić się tytułem II wicemistrza.

Moto 2

Od 2015 roku występuje w drugiej względem pojemności silnika klasie Motocyklowych Mistrzostwach Świata, Moto2 w teamie Paginas Amarillas HP 40. Zwyciężył podczas Grand Prix Indianapolis i Grand Prix Australii i trzeci raz z rzędu musiał zadowolić się wicemistrzostwem.

Sezony

* – sezon w trakcie

Starty

* – sezon w trakcie