zwyrodnialec (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌzvɨrɔdʲˈɲalɛʦ̑], AS: [zvyrodʹńalec], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek wynaturzony, wypaczony; degenerat

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	zwyrodnialec	zwyrodnialcy
dopełniacz	zwyrodnialca	zwyrodnialców
celownik	zwyrodnialcowi	zwyrodnialcom
biernik	zwyrodnialca	zwyrodnialców
narzędnik	zwyrodnialcem	zwyrodnialcami
miejscownik	zwyrodnialcu	zwyrodnialcach
wołacz	zwyrodnialcze / zwyrodnialcu	zwyrodnialcy
depr. M. i W. lm: (te) zwyrodnialce

przykłady:

(1.1) Zwyrodnialec brutalnie pobił bezbronnego człowieka, który w wyniku odniesionych obrażeń spędził w szpitalu kilka miesięcy.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) degenerat, bestia, potwór, sadysta, pot. zwyrol

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) dewiant, okrutnik

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. zwyrodniałość ż, zwyrol m, zwyrodnienie n

czas. zwyradniać ndk., zwyrodniać ndk., zwyrodnieć dk.

przym. zwyrodnieniowy

przysł. zwyrodniale

związki frazeologiczne:

etymologia:

od zwyrodnieć

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) degenerate
• białoruski: (1.1) выраджэнец m
• bułgarski: (1.1) дегенерат m
• esperanto: (1.1) rzad. degenerinto, pot. degenerulo
• francuski: (1.1) dégénéré m
• jidysz: (1.1) דעגענעראַט m (degenerat)
• niemiecki: (1.1) Degenerat m
• rosyjski: (1.1) вырожденец m

źródła: