okrutnik (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) mężczyzna okrutny, dręczyciel
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik okrutnik okrutnicy, okrutniki dopełniacz okrutnika okrutników celownik okrutnikowi okrutnikom biernik okrutnika okrutników narzędnik okrutnikiem okrutnikami miejscownik okrutniku okrutnikach wołacz okrutniku okrutnicy, okrutniki depr. M. i W. lm: (te) okrutniki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. okrucieństwo n, okrutność ż
- przym. okrutny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- francuski: (1.1) bourreau m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.