zwyczajowy (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌzvɨʧ̑aˈjɔvɨ], AS: [zvyčai ̯ovy], zjawiska fonetyczne: akc. pob.

​

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) zgodny ze zwyczajem, oparty na zwyczaju

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	zwyczajowy		zwyczajowa	zwyczajowe	zwyczajowi	zwyczajowe
dopełniacz	zwyczajowego		zwyczajowej	zwyczajowego	zwyczajowych
celownik	zwyczajowemu		zwyczajowej	zwyczajowemu	zwyczajowym
biernik	zwyczajowego	zwyczajowy	zwyczajową	zwyczajowe	zwyczajowych	zwyczajowe
narzędnik	zwyczajowym		zwyczajową	zwyczajowym	zwyczajowymi
miejscownik	zwyczajowym		zwyczajowej	zwyczajowym	zwyczajowych
wołacz	zwyczajowy		zwyczajowa	zwyczajowe	zwyczajowi	zwyczajowe
nie stopniuje się

przykłady:

(1.1) W statucie Kazimierza Wielkiego przedstawiona została zwyczajowa w takich wypadkach procedura, polegająca na przedstawieniu sześciu świadków, po dwóch z rodu ojca, matki i babki ojczystej^[1].

składnia:

kolokacje:

(1.1) prawo zwyczajowe

synonimy:

(1.1) tradycyjny, konwencjonalny, umowny, typowy

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. zwyczaj m, zwyczajowość ż

przysł. zwyczajowo

czas. zwyknąć

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) pol. zwyczaj + -owy

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) customary, prawo zwyczajowe: common law
• niemiecki: (1.1) üblich, gängig
• słowacki: (1.1) zvykový
• włoski: (1.1) abitudinario, consueto

źródła: