zrywka (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈzrɨfka], AS: [zryfka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) leśn. ściąganie, ciężkim sprzętem, ściętych drzew z miejsca zrębu do miejsca załadunku lub najbliższej utwardzonej drogi

(1.2) pot. reg. torba na zakupy z cienkiej plastikowej folii, którą odrywa się z rolki

(1.3) slang. reg. ucieczka, najczęściej na umówiony sygnał

(1.4) slang. ucieczka z więzienia, aresztu lub zakładu poprawczego

odmiana:

(1.1-4)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	zrywka	zrywki
dopełniacz	zrywki	zrywek
celownik	zrywce	zrywkom
biernik	zrywkę	zrywki
narzędnik	zrywką	zrywkami
miejscownik	zrywce	zrywkach
wołacz	zrywko	zrywki

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.4) kuna, bryka, cug, pokrywka, wylot, wymyk, wyskok

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. zrywanie n, zerwanie n, zrywność ż, rwanie n, rwanko n, wyrywanie n, wyrwanie n, urywanie n, urwanie n, przerywanie n, przerwanie n, zryw m, wyrwa ż

czas. zrywać ndk., zerwać dk., rwać ndk., wyrywać ndk., wyrwać dk., urywać ndk., urwać dk., przerywać ndk., przerwać dk., zrywacz m, zrywaczka ż

przym. zrywny, zrywkowy, zrywowy

przysł. zrywnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. zrywać + -ka

uwagi:

tłumaczenia:

(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: torba

(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: ucieczka

źródła: