zrozpaczony (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) owładnięty rozpaczą
- (1.2) wyrażający rozpacz
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) załamany, zdruzgotany
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. rozpacz ż
- czas. rozpaczać
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) distraught, desolated, despairing, heartbroken, broken-hearted; (1.2) desperate
- hiszpański: (1.2) desesperado
- kaszubski: (1.1) zrozpaczony
- niderlandzki: (1.1) wanhopig; (1.2) wanhopig
- niemiecki: (1.2) verzweifelt
- źródła:
zrozpaczony (język kaszubski)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) zrozpaczony
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) załómóny, zjiwrowóny, skłopòtóny, zwątpiony
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.