zejł (język wilamowski)
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) dusza[1]
- odmiana:
- (1.1) lp zejł; lm zejłn
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- śwn. sēle < swn. sēula, sēla < prazachgerm. *saiwalu < pragerm. *saiwalō; por. dolnoniem. Seel, niem. Seele, niderl. ziel, ang. soul, duń. sjæl.
- uwagi:
- źródła:
- ↑
Słownik języka wilamowskiego w: Józef Gara, Zbiór wierszy o wilamowskich obrzędach i obyczajach oraz Słownik języka wilamowskiego, Stowarzyszenie Na Rzecz Zachowania Dziedzictwa Kulturowego Miasta Wilamowice „Wilamowianie”, Bielsko-Biała 2004, ISBN 83-914917-8-1.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.