zəjł (język wilamowski)

zapisy w ortografiach alternatywnych:
zyił • zejł
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dusza[1]
odmiana:
(1.1) lp zəjł; lm zəjłn
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Zəjłtak m
związki frazeologiczne:
etymologia:
śwn. sēle < swn. sēula, sēla < prazachgerm. *saiwalu < pragerm. *saiwalō; por. dolnoniem. Seel, niem. Seele, niderl. ziel, ang. soul, duń. sjæl.
uwagi:
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. S-Z, Polska Akademja Umiejętności, Kraków 1930‒1936, s. 567.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.