zdumiewający (język polski)

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który budzi zdumienie

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) ims. przymiotnikowy czynny od zdumiewać
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Czosnek jest zdumiewającym antyseptykiem na hemoroidy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) niezwykły, zaskakujący
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. zdumieć, zdumiewać, zdumieć się, zdumiewać się
rzecz. zdumienie
przysł. zdumiewająco
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) amazing, astonishing, astounding
  • bułgarski: (1.1) зашеметяващ
  • chorwacki: (1.1) zapanjujući
  • czeski: (1.1) ohromující
  • duński: (1.1) forbløffende, forbavsende
  • estoński: (1.1) vapustav
  • fiński: (1.1) hämmästyttävä
  • francuski: (1.1) abasourdissant, ahurissant, époustouflant, ébouriffant
  • gudźarati: (1.1) અજબ (ajaba)
  • hiszpański: (1.1) asombroso, increíble
  • japoński: (1.1) 驚くべき
  • kornijski: (1.1) revedh
  • łotewski: (1.1) apdullinošs
  • niderlandzki: (1.1) verbazend, verbijsterend, verbluffend
  • niemiecki: (1.1) verblüffend
  • norweski (bokmål): (1.1) forbløffende, forbausende
  • nowogrecki: (1.1) καταπληκτικός
  • słowacki: (1.1) ohromujúci
  • ukraiński: (1.1) вражаючий
  • węgierski: (1.1) megdöbbentő
  • wietnamski: (1.1) gây kinh ngạc
  • włoski: (1.1) mirabolante, strabiliante
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.