zatrucie (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) med. toksykol. stan chorobowy spowodowany dostaniem się substancji trującej do organizmu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik zatrucie zatrucia dopełniacz zatrucia zatruć celownik zatruciu zatruciom biernik zatrucie zatrucia narzędnik zatruciem zatruciami miejscownik zatruciu zatruciach wołacz zatrucie zatrucia - przykłady:
- (1.1) Czy spotkałeś przypadek zatrucia gąską zielonką?
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) zatrucie pokarmowe
- synonimy:
- (1.1) intoksykacja, toksykoza
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. trujak mzw, trucizna ż, zatruwanie n
- czas. zatruwać ndk., zatruć dk.
- przym. trujący, zatruty
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) intoxication, poisoning
- arabski: (1.1) تسمم
- duński: (1.1) forgiftning w
- esperanto: (1.1) venenigo, toksigo
- francuski: (1.1) empoisonnement
- hebrajski: (1.1) הרעלה
- hiszpański: (1.1) envenenamiento m, intoxicación ż
- łaciński: (1.1) intoxicatio ż
- niemiecki: (1.1) Vergiftung ż
- nowogrecki: (1.1) δηλητηρίαση ż, τοξίκωση ż
- rosyjski: (1.1) отравление n
- słoweński: (1.1) zastrupitev ż
- włoski: (1.1) avvelenamento m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.