zappeln (język niemiecki)
- wymowa:
-
- IPA: [ˈʦapl̩n] IPA: [ˈʦapl̩tə] IPA: [ɡəˈʦapl̩t]
- znaczenia:
czasownik słaby
- (1.1) wiercić się (np. o dziecku)
- odmiana:
- (1.1)[1] zappel|n (zappelt), zappelte, gezappelt (haben)
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Zappligkeit ż, Zappeligkeit ż, Gezappel n, Zappler m, Zappeler m, Zapplerin ż, Zappelerin ż
- przym. zapplig, zappelig
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- źródłosłów dla pol. caplować[2]
- uwagi:
- zobacz też: zappeln • abzappeln
- źródła:
- ↑ Wiktionary.de zappeln (Konjugation), 2016
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 43.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.