zabraknąć (język polski)

wymowa:
​
znaczenia:

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. braknąć, brakować)

(1.1) nie być wystarczającym
(1.2) nie pojawić się tam, gdzie należy być
odmiana:
przykłady:
(1.1) Do zdobycia złotego medalu zabrakło jej pół sekundy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) nie wystarczyć, war. przest. zabrakować
antonimy:
(1) nie zabraknąć
(1.1) wystarczyć
(1.2) być, pojawić się, przybyć, wystąpić
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. braknąć
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • kaszubski: (1.1) zabraknąc, zafelowac, nie sygnąc, nie starczëc; (1.2) zabraknąc
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.