wymienny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [vɨ̃ˈmʲjɛ̃nːɨ], AS: [vỹmʹi ̯ẽ•ny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• gemin.• i → j
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) taki, który można wymienić
- (1.2) polegający na wymianie
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik wymienny wymienna wymienne wymienni wymienne dopełniacz wymiennego wymiennej wymiennego wymiennych celownik wymiennemu wymiennej wymiennemu wymiennym biernik wymiennego wymienny wymienną wymienne wymiennych wymienne narzędnik wymiennym wymienną wymiennym wymiennymi miejscownik wymiennym wymiennej wymiennym wymiennych wołacz wymienny wymienna wymienne wymienni wymienne nie stopniuje się - przykłady:
- (1.2) Najpierw był handel wymienny, czyli towar za towar, produkt za produkt[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) handel wymienny • oddziaływanie wymienne
- synonimy:
- (1.1) wymienialny
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wymiana ż, wymienność ż, wymienialność ż, wymiennik m, wymiennikownia ż, wymieniacz m, wymienianie n, wymienienie n
- czas. wymieniać ndk., wymienić dk.
- przym. wymienialny
- przysł. wymiennie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) exchangeable, replaceable; (1.2) exchange
- hiszpański: (1.1) cambiable, intercambiable, sustituible, permutable
- interlingua: (1.1) intercambiabile, permutabile
- rosyjski: (1.1) обменный
- źródła:
- ↑ Barbara Buczek-Płachtowa, EKO-U Nas, 2005, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.