wykrzaczać (język polski)

wymowa:
IPA: [vɨˈkʃaʧ̑aʨ̑], AS: [vykšačać], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
​
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. wykrzaczyć)

(1.1) środ. inform. kończyć działanie czegoś lub powodować jego nieprawidłowe działanie na skutek błędu[1]

czasownik zwrotny niedokonany wykrzaczać się (dk. wykrzaczyć się)

(2.1) środ. inform. kończyć swoje działanie lub działać nieprawidłowo na skutek błędu
odmiana:
(1.1) koniugacja I
(2.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Jakiś skrypt wykrzacza mi WordPressa przy zapytaniu do bazy danych.
(2.1) WordPress wykrzacza się po włączeniu skryptu z wadliwą definicją strony kodowej.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wykrzaczanie n, wykrzaczenie n, krzak mrz
czas. wykrzaczyć dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.