wyboczenie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌvɨbɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ], AS: [vybočẽńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) techn. zjawisko polegające na niekontrolowanym zginaniu ściskanego elementu, zob. też wyboczenie w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik wyboczenie dopełniacz wyboczenia celownik wyboczeniu biernik wyboczenie narzędnik wyboczeniem miejscownik wyboczeniu wołacz wyboczenie - przykłady:
- (1.1) Konstrukcje budowlane muszą być zaprojektowane tak, żeby zjawisko wyboczenia nie występowało.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) utrata stateczności
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. wyboczyć (się)
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) buckling
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.