wyłączny (język polski)

wymowa:

​

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) należący do kogoś jednego lub przysługujący tylko jednej osobie

(1.2) będący jedynym

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	wyłączny		wyłączna	wyłączne	wyłączni	wyłączne
dopełniacz	wyłącznego		wyłącznej	wyłącznego	wyłącznych
celownik	wyłącznemu		wyłącznej	wyłącznemu	wyłącznym
biernik	wyłącznego	wyłączny	wyłączną	wyłączne	wyłącznych	wyłączne
narzędnik	wyłącznym		wyłączną	wyłącznym	wyłącznymi
miejscownik	wyłącznym		wyłącznej	wyłącznym	wyłącznych
wołacz	wyłączny		wyłączna	wyłączne	wyłączni	wyłączne

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) niepodzielny

(1.2) niespotykany, reliktowy, unikatowy, wyjątkowy

antonimy:

(1.1) wspólny

(1.2) kosmopolityczny, popularny, pospolity, wieloraki, wszędobylski

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. wyłączanie n, wyłączenie n, wyłączność ż, wyłącznik mrz

czas. wyłączać ndk., wyłączyć dk.

przysł. wyłącznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) exclusive, sole
• czeski: (1.1) výlučný
• hiszpański: (1.1) exclusivo, personal; (1.2) único
• słowacki: (1.1) výlučný

źródła: