unikatowy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌũɲikaˈtɔvɨ], AS: [ũńikatovy], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) niepowtarzalny, wyjątkowy, szczególny
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik unikatowy unikatowa unikatowe unikatowi unikatowe dopełniacz unikatowego unikatowej unikatowego unikatowych celownik unikatowemu unikatowej unikatowemu unikatowym biernik unikatowego unikatowy unikatową unikatowe unikatowych unikatowe narzędnik unikatowym unikatową unikatowym unikatowymi miejscownik unikatowym unikatowej unikatowym unikatowych wołacz unikatowy unikatowa unikatowe unikatowi unikatowe - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) jedyny w swoim rodzaju
- antonimy:
- (1.1) powszechny, typowy
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. unikat m, unikatowość ż
- przym. unikalny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) unique
- arabski: (1.1) وحيد, أحد, يتيم, فريد
- czeski: (1.1) unikátní
- duński: (1.1) unik
- esperanto: (1.1) rara
- francuski: (1.1) unique
- interlingua: (1.1) unic
- niemiecki: (1.1) rar
- norweski (bokmål): (1.1) unik
- norweski (nynorsk): (1.1) unik
- rosyjski: (1.1) уникальный
- słowacki: (1.1) unikátny
- szwedzki: (1.1) unik
- turecki: (1.1) eşsiz
- włoski: (1.1) singolo, unico, straordinario, eccezionale
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.