wszeteczność (język polski)
- wymowa:
- IPA: [fʃɛˈtɛʧ̑nɔɕʨ̑], AS: [fšetečność], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) przest. rozpusta, bezwstydność
- (1.2) przest. bezwstydny, rozpustny postępek, słowo lub rzecz
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik wszeteczność dopełniacz wszeteczności celownik wszeteczności biernik wszeteczność narzędnik wszetecznością miejscownik wszeteczności wołacz wszeteczności - (1.2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wszeteczność wszeteczności dopełniacz wszeteczności wszeteczności celownik wszeteczności wszetecznościom biernik wszeteczność wszeteczności narzędnik wszetecznością wszetecznościami miejscownik wszeteczności wszetecznościach wołacz wszeteczności wszeteczności - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1-2) wszeteczeństwo
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. wszeteczny
- rzecz. wszetecznik, wszetecznica, wszeteczeństwo
- przysł. wszetecznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.