rozpustny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [rɔsˈpustnɨ], AS: [rospustny], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) o osobie: oddający się rozpuście
- (1.2) związany z rozpustą, nacechowany rozpustą
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik rozpustny rozpustna rozpustne rozpustni rozpustne dopełniacz rozpustnego rozpustnej rozpustnego rozpustnych celownik rozpustnemu rozpustnej rozpustnemu rozpustnym biernik rozpustnego rozpustny rozpustną rozpustne rozpustnych rozpustne narzędnik rozpustnym rozpustną rozpustnym rozpustnymi miejscownik rozpustnym rozpustnej rozpustnym rozpustnych wołacz rozpustny rozpustna rozpustne rozpustni rozpustne - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) rozpustny mężczyzna / facet • rozpustna kobieta
- (1.2) rozpustne życie
- synonimy:
- (1.1) rozwiązły, lubieżny, sprośny
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. rozpusta ż, rozpustnik m, rozpustnica ż, rozpustność ż
- przysł. rozpustnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) lecherous, immoral, dissolute, debauched, wanton
- ukraiński: (1.1) розпусний; (1.2) розпусний
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.