wszechpolak (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) polit. członek lub sympatyk Młodzieży Wszechpolskiej
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wszechpolak wszechpolacy dopełniacz wszechpolaka wszechpolaków celownik wszechpolakowi wszechpolakom biernik wszechpolaka wszechpolaków narzędnik wszechpolakiem wszechpolakami miejscownik wszechpolaku wszechpolakach wołacz wszechpolaku wszechpolacy depr. M. i W. lm: (te) wszechpolaki - przykłady:
- (1.1) Wszechpolak Bolesław (…), student historii w Słupsku, dwukrotnie był już dyscyplinarnie usuwany z miejscowych akademików za pobicie, awantury i groźby[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz.
- zdrobn. wszechpolaczek m
- forma żeńska wszechpolka ż
- przym. wszechpolski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Polityka, nr 07.03, Warszawa, 2004 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.