wisior (język polski)
wisior (1.1) z chalcedonem
- wymowa:
- IPA: [ˈvʲiɕɔr], AS: [vʹiśor], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) książk. spory, okazały wisiorek
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wisior wisiory dopełniacz wisiora / wisioru[1] wisiorów celownik wisiorowi wisiorom biernik wisior wisiory narzędnik wisiorem wisiorami miejscownik wisiorze wisiorach wołacz wisiorze wisiory - przykłady:
- (1.1) Główną ozdobą naszyjnika jest wisior wykonany ręcznie z miedzianej blachy. (z Internetu)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) srebrny / posrebrzany wisior • elegancki / artystyczny / klasyczny wisior
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wisiorek
- czas. wisieć
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: kolia • korale • łańcuszek • naszyjnik • obróżka • wisior
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „wisior” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.