wilczek (język polski)
wilczek (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈvʲilʧ̑ɛk], AS: [vʹilček], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) zool. młody wilk
- (1.2) daw. zuch, członek najmłodszej grupy wiekowej harcerstwa
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wilczek wilczki dopełniacz wilczka wilczków celownik wilczkowi wilczkom biernik wilczka wilczki narzędnik wilczkiem wilczkami miejscownik wilczku wilczkach wołacz wilczku wilczki - przykłady:
- (1.1) Za basiorą dreptał wilczek ze spuszczonym ogonkiem.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) wilczę
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wilk mzw, wilczę mzw, wilczur mzw, wilczysko n, wilczyca ż, wilczarz mos/mzw
- przym. wilczy
- przysł. wilczo, wilkiem
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. wilk + -ek; źródłosłów nazwiska Wilczek
- uwagi:
- tłumaczenia:
- bułgarski: (1.1) вълче n
- łotewski: (1.1) vilcēns m
- starogrecki: (1.1) λυκιδεύς m
- włoski: (1.1) lupetto m, lupatto m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.