wieżowiec (język polski)
wieżowce (1.1)
- wymowa:
- IPA: [vʲjɛˈʒɔvʲjɛʦ̑], AS: [vʹi ̯ežovʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j ,
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) archit. bud. wolnostojący wielokondygnacyjny budynek o niewielkiej w stosunku do wysokości powierzchni podstawy; zob. też wieżowiec w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wieżowiec wieżowce dopełniacz wieżowca wieżowców celownik wieżowcowi wieżowcom biernik wieżowiec wieżowce narzędnik wieżowcem wieżowcami miejscownik wieżowcu wieżowcach wołacz wieżowcu wieżowce - przykłady:
- (1.1) Podczas wycieczki do Japonii widziałem mnóstwo wieżowców.
- (1.1) Dwa tygodnie temu w wieżowcu zerwała się winda.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) drapacz chmur, punktowiec
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) budynek
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wieżówka ż, wieża ż, wieżyczka ż
- przym. wieżowy, wieżyczkowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. wieża + -owiec[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- afrykanerski: (1.1) wolkekrabber
- angielski: (1.1) skyscraper, tower block
- arabski: (1.1) ناطحة سحاب
- baskijski: (1.1) etxe orratz
- bułgarski: (1.1) висока сграда ż, висок блок m
- chiński standardowy: (1.1) 高层 (gāocéng)
- chorwacki: (1.1) soliter m
- czeski: (1.1) mrakodrap m
- duński: (1.1) højhus n, skyskraber w
- esperanto: (1.1) domturo, nubskrapulo, ĉielskrapanto
- estoński: (1.1) kõrghoone
- fiński: (1.1) tornitalo
- francuski: (1.1) gratte-ciel m
- hiszpański: (1.1) torre ż, rascacielos m
- indonezyjski: (1.1) rumah susun
- japoński: (1.1) 高層建築
- kaszubski: (1.1) wieżówc m
- kataloński: (1.1) gratacel m
- koreański: (1.1) 고층 건물
- litewski: (1.1) daugiaaukštis namas m
- łotewski: (1.1) augstceltne ż
- niderlandzki: (1.1) torenflat m, torengebouw n, wolkenkrabber m
- niemiecki: (1.1) Wolkenkratzer m, Hochhaus n
- norweski (bokmål): (1.1) høyblokk m/ż, høyhus n
- nowogrecki: (1.1) πολυόροφο κτήριο n, πολυκατοικία ż
- ormiański: (1.1) երկնաքեր
- portugalski: (1.1) arranha-céu m
- rosyjski: (1.1) небоскрёб m
- rumuński: (1.1) bloc-turn n
- słowacki: (1.1) mrakodrap m
- słoweński: (1.1) donebnik m, nebotičnik m
- szwedzki: (1.1) skyskrapa w
- turecki: (1.1) gökdelen
- ukraiński: (1.1) хмарочо́с m, хмарося́г m
- węgierski: (1.1) felhőkarcoló
- wietnamski: (1.1) nhà cao tầng
- włoski: (1.1) grattacielo m
- źródła:
- ↑ Irena Bajerowa, Język ogólnopolski XX wieku, w: Encyklopedia kultury polskiej XX wieku, t. 2, Współczesny język polski, pod red. Jerzego Bartmińskiego, Wrocław 1993, s. 47.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.