więdnąć (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈvʲjɛ̃ndnɔ̃ɲʨ̑], AS: [vʹi ̯ẽndnõńć], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• asynch. ą • asynch. ę • i → j 

​

znaczenia:

czasownik

(1.1) o roślinach: tracić wodę w komórkach, wiotczeć, usychać

(1.2) tracić siły, słabnąć

odmiana:

(1.1-2) koniugacja Va

 

forma		liczba pojedyncza			liczba mnoga
		1. os.	2. os.	3. os.	1. os.	2. os.	3. os.
bezokolicznik		więdnąć
czas teraźniejszy		więdnę	więdniesz	więdnie	więdniemy	więdniecie	więdną
czas przeszły	m	więdnąłem	więdnąłeś	więdnął	więdnęliśmy	więdnęliście	więdnęli
	ż	więdnęłam	więdnęłaś	więdnęła	więdnęłyśmy	więdnęłyście	więdnęły
	n	więdnęłom	więdnęłoś	więdnęło
tryb rozkazujący		niech więdnę	więdnij	niech więdnie	więdnijmy	więdnijcie	niech więdną
pozostałe formy czas przyszły m będę więdnął, będę więdnąć będziesz więdnął, będziesz więdnąć będzie więdnął, będzie więdnąć będziemy więdnęli, będziemy więdnąć będziecie więdnęli, będziecie więdnąć będą więdnęli, będą więdnąć ż będę więdnęła, będę więdnąć będziesz więdnęła, będziesz więdnąć będzie więdnęła, będzie więdnąć będziemy więdnęły, będziemy więdnąć będziecie więdnęły, będziecie więdnąć będą więdnęły, będą więdnąć n będę więdnęło, będę więdnąć będziesz więdnęło, będziesz więdnąć będzie więdnęło, będzie więdnąć czas zaprzeszły m więdnąłem był więdnąłeś był więdnął był więdnęliśmy byli więdnęliście byli więdnęli byli ż więdnęłam była więdnęłaś była więdnęła była więdnęłyśmy były więdnęłyście były więdnęły były n więdnęłom było więdnęłoś było więdnęło było forma bezosobowa czasu przeszłego więdnięto tryb przypuszczający m więdnąłbym, byłbym więdnął więdnąłbyś, byłbyś więdnął więdnąłby, byłby więdnął więdnęlibyśmy, bylibyśmy więdnęli więdnęlibyście, bylibyście więdnęli więdnęliby, byliby więdnęli ż więdnęłabym, byłabym więdnęła więdnęłabyś, byłabyś więdnęła więdnęłaby, byłaby więdnęła więdnęłybyśmy, byłybyśmy więdnęły więdnęłybyście, byłybyście więdnęły więdnęłyby, byłyby więdnęły n więdnęłobym, byłobym więdnęło więdnęłobyś, byłobyś więdnęło więdnęłoby, byłoby więdnęło imiesłów przymiotnikowy czynny m więdnący, niewiędnący ż więdnąca, niewiędnąca więdnące, niewiędnące n więdnące, niewiędnące imiesłów przysłówkowy współczesny więdnąc, nie więdnąc rzeczownik odczasownikowy więdnięcie, niewiędnięcie

przykłady:

(1.1) Pod wpływem temperatury owoce zaczynają więdnąć i puszczać sok^[1].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. więdnięcie

czas. uwiędnąć, zwiędnąć

związki frazeologiczne:

uszy więdną

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) fade, wither
• arabski: (1.1) ذوى
• duński: (1.1) visne; (1.2) visne
• esperanto: (1.1) ŝrumpi, velki; (1.2) velki
• hawajski: (1.1) mae; (1.2) mae
• hiszpański: (1.1) marchitarse; (1.2) marchitarse, ajarse
• kazachski: (1.1) солу
• koreański: (1.1) 시들다
• norweski (bokmål): (1.1) visne; (1.2) visne
• norweski (nynorsk): (1.1) visne; (1.2) visne
• rosyjski: (1.1) вянуть, увядать
• sanskryt: (1.1) शुष्; (1.2) शुष्
• szwedzki: (1.1) vissna
• ukraiński: (1.1) в'янути
• wilamowski: (1.1) waelkia, vȧlkja, walkia
• włoski: (1.1) appassire

źródła: