wegetacyjny (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) związany z wegetacją, odnoszący się do wegetacji
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik wegetacyjny wegetacyjna wegetacyjne wegetacyjni wegetacyjne dopełniacz wegetacyjnego wegetacyjnej wegetacyjnego wegetacyjnych celownik wegetacyjnemu wegetacyjnej wegetacyjnemu wegetacyjnym biernik wegetacyjnego wegetacyjny wegetacyjną wegetacyjne wegetacyjnych wegetacyjne narzędnik wegetacyjnym wegetacyjną wegetacyjnym wegetacyjnymi miejscownik wegetacyjnym wegetacyjnej wegetacyjnym wegetacyjnych wołacz wegetacyjny wegetacyjna wegetacyjne wegetacyjni wegetacyjne nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Za początek okresu wegetacyjnego przyjmuje się też zakwitanie leszczyny, kaczeńca, podbiału, a za koniec – opadanie liści kasztanowca i brzozy.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) okres wegetacyjny
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wegetacja ż, wegetatywność ż, wegetowanie ż
- czas. wegetować ndk.
- przym. wegetatywny
- przysł. wegetatywnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. wegetacja + -ny
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) vegetative
- bułgarski: (1.1) вегетационен
- francuski: (1.1) végétatif
- interlingua: (1.1) vegetative
- ukraiński: (1.1) вегетаційний
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.