warzywnik (język polski)
warzywnik (1.1)
warzywnik (1.1)
- wymowa:
- IPA: [vaˈʒɨvʲɲik], AS: [važyvʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) ogród lub jego część przeznaczona na uprawę warzyw
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik warzywnik warzywniki dopełniacz warzywnika warzywników celownik warzywnikowi warzywnikom biernik warzywnik warzywniki narzędnik warzywnikiem warzywnikami miejscownik warzywniku warzywnikach wołacz warzywniku warzywniki - przykłady:
- (1.1) Może powiększymy w tym roku warzywnik, o jakieś cztery grządki.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) ogród warzywny
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. warzywo n, warzywko n, warzywniak m, warzywnictwo n, warzywniczy m
- czas. warzyć, uwarzyć
- przym. warzywny, warzywniczy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- hiszpański: (1.1) huerto m
- nowogrecki: (1.1) περιβόλι n, λαχανόκηπος m
- rosyjski: (1.1) огород m
- włoski: (1.1) ortaglia ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.