warzywnictwo (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌvaʒɨvʲˈɲiʦ̑tfɔ], AS: [važyvʹńictfo], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) uprawa i produkcja warzyw
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik warzywnictwo dopełniacz warzywnictwa celownik warzywnictwu biernik warzywnictwo narzędnik warzywnictwem miejscownik warzywnictwie wołacz warzywnictwo - przykłady:
- (1.1) Warzywnictwo bardzo dobrze rozwija się wokół aglomeracji miejskich.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. warzywo n, warzywko n, warzywniak m, warzywnik m, warzywniczy mrz
- przym. warzywniczy, warzywny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- baskijski: (1.1) barazkigintza
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.