wandalizm (język polski)
wandalizm (1.1)
- wymowa:
- IPA: [vãnˈdalʲism̥], AS: [vãndalʹism̦], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.• nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) akt bezmyślnego zniszczenia
- (1.2) rezultat wandalizmu (1.1)
- (1.3) barbarzyńskie postępowanie
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wandalizm wandalizmy dopełniacz wandalizmu wandalizmów celownik wandalizmowi wandalizmom biernik wandalizm wandalizmy narzędnik wandalizmem wandalizmami miejscownik wandalizmie[1] wandalizmach wołacz wandalizmie[1] wandalizmy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1,3) barbarzyństwo
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wandalski mrz, wandal m, Wandal m, Wandalka ż
- czas. wandalizować
- przym. wandalski, wandaliczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. vandalisme[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) вандалізм m
- bułgarski: (1.1) вандализъм m
- esperanto: (1.1) vandalaĵo; (1.3) vandalismo
- fiński: (1.1) vandalismi
- rosyjski: (1.1) вандали́зм m
- słowacki: (1.1) vandalstvo n, vandalizmus m
- ukraiński: (1.1) вандалізм m
- włoski: (1.1) vandalismo m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.