wagonowy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌvaɡɔ̃ˈnɔvɨ], AS: [vagõnovy], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) dotyczący wagonu, znajdujący się w wagonie
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik wagonowy wagonowa wagonowe wagonowi wagonowe dopełniacz wagonowego wagonowej wagonowego wagonowych celownik wagonowemu wagonowej wagonowemu wagonowym biernik wagonowego wagonowy wagonową wagonowe wagonowych wagonowe narzędnik wagonowym wagonową wagonowym wagonowymi miejscownik wagonowym wagonowej wagonowym wagonowych wołacz wagonowy wagonowa wagonowe wagonowi wagonowe nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) W barze wagonowym podają całkiem dobrą kawę, chcesz jedną?
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) oś wagonowa • bufor wagonowy • bar wagonowy • dostawy wagonowe
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wagon m
- zdrobn. wagonik m
- związki frazeologiczne:
- wczasy wagonowe • literatura wagonowa
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) вагонны
- bułgarski: (1.1) вагонен
- rosyjski: (1.1) вагонный
- słowacki: (1.1) vozňový
- ukraiński: (1.1) вагонний
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.