wachtarz (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) daw. pełniący wachtę
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wachtarz wachtarze dopełniacz wachtarza wachtarzy / rzad. wachtarzów[1] celownik wachtarzowi wachtarzom biernik wachtarza wachtarzy / rzad. wachtarzów narzędnik wachtarzem wachtarzami miejscownik wachtarzu wachtarzach wołacz wachtarzu wachtarze - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wachta ż, wachtowy mos
- przym. wachtowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. wachta + -arz
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „wachtarz” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.