włamywacz (język polski)
- wymowa:
- IPA: [vwãˈmɨvaʧ̑], AS: [vu̯ãmyvač], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) złodziej dokonujący kradzieży z włamaniem
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik włamywacz włamywacze dopełniacz włamywacza włamywaczy celownik włamywaczowi włamywaczom biernik włamywacza włamywaczy narzędnik włamywaczem włamywaczami miejscownik włamywaczu włamywaczach wołacz włamywaczu włamywacze - przykłady:
- (1.1) Gdy wychodzę z domu, zawsze zamykam drzwi na trzy zamki, bo boję się włamywaczy.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) złodziej
- hiponimy:
- (1.1) kasiarz
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. włam m, włamanie n, włamywanie n
- forma żeńska włamywaczka ż
- czas. włamywać się ndk., włamać się dk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) burglar
- białoruski: (1.1) узломшчык m
- bułgarski: (1.1) взломаджия m
- francuski: (1.1) cambrioleur m
- hiszpański: (1.1) caco m, ganzúa ż, ladrón m
- kaszubski: (1.1) włómiwôcz m, wkrôdôrz m, włómnik m
- luksemburski: (1.1) Abriecher m, Brigang m
- nowogrecki: (1.1) διαρρήκτης m
- rosyjski: (1.1) взломщик m
- słowacki: (1.1) vlamač m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.