vague (język angielski)
przymiotnik
- (1.1) niejasny
- (1.2) nieokreślony
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. vagueness
- przysł. vaguely
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
vague (język francuski)
_03.jpg.webp)
vague (1.1)
rzeczownik, rodzaj żeński
przymiotnik
- (2.1) niepewny, niejasny
- odmiana:
- lm ~s
- przykłady:
- (1.1) Il fut englouti par les vagues. → Został przykryty przez fale.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) vague de chaleur / de froid • vague d'enthousiasme
- synonimy:
- (1.1) onde
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. vaguelette ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) z normandzkiego[1]
- uwagi:
- źródła:
vague (język kataloński)
- wymowa:
- IPA: [ˈbaɣə]
-
- znaczenia:
przymiotnik
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.