vagga (język islandzki)

vagga (1.1)
wymowa:
IPA: [ˡvakːa]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kołyska

czasownik nieprzechodni

(2.1) kołysać, bujać
odmiana:
(1.1) lp vagga, vöggu, vöggu, vöggu (vaggan, vögguna, vöggunni, vöggunnar); lm vöggur, vöggur, vöggum, vagga (vöggurnar, vöggurnar, vöggunum, vagganna)
(2.1) að vagga, vaggaði, vaggað (→ wzór odmiany)
przykłady:
(1.1) Nýfædd börn sofa í vöggum fyrstu vikurnar. → Nowonarodzone dzieci śpią przez pierwsze tygodnie w kołysce.
(2.1) Það getur líka dugað að vagga barninu. → Możliwe, że wystarczy dziecko pobujać.
(2.1) Og báturinn vaggar og veltist um sæ. → A statkiem kołysze i ciska po morzu.
składnia:
(2.1) að vagga +C.
kolokacje:
(1.1) vöggubarn
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
st.nord. vagga << pragerm. waƷōn*
uwagi:
źródła:

vagga (język pali)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) grupa[1]
(1.2) rozdział książki[1]

przymiotnik

(2.1) rozdzielony, rozłączony, oddzielony[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) vaggabandhana
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) przym. vaggiya
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1 2 3 A. P. Buddhadatta Mahathera, Concise Pali-English Dictionary

vagga (język szwedzki)

vagga (1.1)
wymowa:
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) kołyska

czasownik przechodni

(2.1) kołysać
odmiana:
(1.1) lp vagga, vaggan, vaggor, vaggorna
(2.1) att vagga, vaggar, vaggade, vaggat, vagga!
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) st.szw. waga
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.