ugodowiec (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌuɡɔˈdɔvʲjɛʦ̑], AS: [ugodovʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) osoba skłonna do pojednania, do zawierania porozumień, do łatwego kończenia sporów
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ugodowiec ugodowcy dopełniacz ugodowca ugodowców celownik ugodowcowi ugodowcom biernik ugodowca ugodowców narzędnik ugodowcem ugodowcami miejscownik ugodowcu ugodowcach wołacz ugodowcu ugodowcy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. ugodowy
- rzecz. ugoda, ugodowość
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.