pojednanie (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) akt zgody dokonany, by zażegnać trwający konflikt
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) pogodzenie się, rekoncyliacja, zgoda
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pojednywanie n, jedynak mos
- czas. jednać, pojednać dk., pojednywać ndk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) reconciliation, concilation, conciliation, eirenicon / irenicon, rapprochement, reconcilement
- hiszpański: (1.1) reconciliación ż
- nowogrecki: (1.1) συμφιλίωση ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.