ufność (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈufnɔɕʨ̑], AS: [ufność]

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) skłonność do obdarzania zaufaniem^[1]

odmiana:

(1.1) blm^[2],

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	ufność
dopełniacz	ufności
celownik	ufności
biernik	ufność
narzędnik	ufnością
miejscownik	ufności
wołacz	ufności

przykłady:

(1.1) Pokładałem ufność w mojej ciotce, ale ostatecznie zawiodłem się na niej.

składnia:

kolokacje:

(1.1) bezgraniczna ufność • robić coś z ufnością

synonimy:

(1.1) wiara, zaufanie, zawierzenie^[3]

antonimy:

(1.1) nieufność, obawa

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. ufanie n, zaufanie n, zaufany mos

czas. ufać ndk., zaufać dk.

przym. ufny, zaufany

przysł. ufnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• esperanto: (1.1) fido
• szwedzki: (1.1) tillförsikt w, förtröstan w, hoppfullhet w, förväntan w, tillit w, tilltro w

źródła: