użytek (język polski)

wymowa:
IPA: [uˈʒɨtɛk], AS: [užytek]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) obszar ziemi będący w uprawie lub nadający się do uprawy[1]
(1.2) użycie, używanie, użytkowanie[1]
odmiana:
(1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.2) praw. dozwolony użytek
synonimy:
(1.2) uzus, użycie, używanie[2], wykorzystanie, zastosowanie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. użytkownik m, użyteczność ż, użycie n, używanie n, używka ż, użytkowniczka ż
przym. użytkowy, użyteczny, używany
przysł. użytecznie
czas. używać, użytkować
ims. używany
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) farmland; (1.2) use
  • duński: (1.2) brug n, anvendelse w, benyttelse w
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.