twarzoczaszka (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌtfaʒɔˈʧ̑aʃka], AS: [tfažočaška], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• akc. pob.

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) anat. część czaszki człowieka i naczelnych; zob. też twarzoczaszka w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	twarzoczaszka	twarzoczaszki
dopełniacz	twarzoczaszki	twarzoczaszek
celownik	twarzoczaszce	twarzoczaszkom
biernik	twarzoczaszkę	twarzoczaszki
narzędnik	twarzoczaszką	twarzoczaszkami
miejscownik	twarzoczaszce	twarzoczaszkach
wołacz	twarzoczaszko	twarzoczaszki

przykłady:

(1.1) W tucholskiej komendzie policji dowiedzieliśmy się, że w wyniku zdarzenia poszkodowany doznał urazów twarzoczaszki. Został przetransportowany do szpitala w Bydgoszczy^[1].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) daw. trzewioczaszka

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. twarz + czaszka

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) facial skeleton, splanchnocranium, viscerocranium, facial cranium
• duński: (1.1) ansigtskranie n
• łaciński: (1.1) viscerocranium

źródła: