tu̐h (język wilamowski)

zapisy w ortografiach alternatywnych:
tuh • tüch
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) sukno, kawał płótna[1]
odmiana:
(1.1) lp tu̐h ; lm tīhjyn
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. tu̇hfabryḱ ż, tu̇hmaher m, tu̇hmaherȧj ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: bettu̇h • fu̐stu̐h • təjštu̇h
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. S-Z, Polska Akademja Umiejętności, Kraków 1930‒1936, s. 460.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.