trzos (język polski)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) daw. pas z kieszeniami na pieniądze[1]
- (1.2) książk. posiadany majątek
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik trzos trzosy dopełniacz trzosa / trzosu trzosów celownik trzosowi trzosom biernik trzos trzosy narzędnik trzosem trzosami miejscownik trzosie trzosach wołacz trzosie trzosy - przykłady:
- (1.1) Nie zdobywajcie złota ani srebra, ani miedzi do swych trzosów[2].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) gruby / pękaty / pełen trzos • nabić / napchać trzos • zawartość trzosa
- synonimy:
- (1.1) sakwa, kiesa, kabza, kaleta
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) worek
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. trzosik mrz
- związki frazeologiczne:
- grosz do grosza, będzie pół trzosa • nie wsadzaj nosa do cudzego trzosa • lepszy swój grosz niż cudzy trzos
- etymologia:
- prasł. *čersъ → wiązana sakwa
- uwagi:
- ↑ jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „trzos” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Ewangelia wg św. Mateusza 10,9, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Walenty Prokulski)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.