trzewik (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈṭʃɛvʲik], AS: [ṭševʹik], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• udziąs.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub męskozwierzęcy
- (1.1) rodzaj obuwia, charakteryzujący się twardą (trwałą) zelówką i obejmującą kostkę sznurowaną cholewką; zob. też Trzewiki (obuwie) w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) lub
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik trzewik trzewiki dopełniacz trzewika trzewików celownik trzewikowi trzewikom biernik trzewik trzewiki narzędnik trzewikiem trzewikami miejscownik trzewiku trzewikach wołacz trzewiku trzewiki przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik trzewik trzewiki dopełniacz trzewika trzewików celownik trzewikowi trzewikom biernik trzewika trzewiki narzędnik trzewikiem trzewikami miejscownik trzewiku trzewikach wołacz trzewiku trzewiki - przykłady:
- (1.1) Miała na nogach czerwone trzewiki z klamrami.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) trzewikodziób
- synonimy:
- (1.1) gw. (Śląsk Cieszyński) strzewik
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) but
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz.
- zdrobn. trzewiczek mrz
- przym. trzewikowy, trzewiczkowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- prasł. *červikъ
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Polski - Obuwie
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) чаравік m
- hiszpański: (1.1) botín m
- niemiecki: (1.1) kurzer Schnürschuh m
- nowogrecki: (1.1) μποτάκι n, μποτίνι n
- ukraiński: (1.1) черевик m
- wilamowski: (1.1) tśewik m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.